'Eierkubisme'
Enno de Kroon gebruikt de structuur en het reliëf van oude eierdozen als ondergrond voor zijn schilderijen. De ongebruikelijke reliëfstructuur vermenigvuldigt het aantal mogelijk waar te nemen beelden. Dat dwingt zodoende tot actief kijken: tot het voortdurend wisselen van standpunt en focus. De onverwachte vervormingen zijn een soort flexibele tentakels, zij scherpen daarmee onze eigen visuele tactiliteit.